Πήρε
το όνομά του από τον Λέχη, γιό της Πειρήνης και του Ποσειδώνα. Το λιμάνι
διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στη μακρά ιστορική εξέλιξη της πόλης της Κορίνθου. Σε
απόσταση περίπου 3χλμ από την αρχαία πόλη αλλά και στραμμένο προς τη δύση,
αποτέλεσε αναμφισβήτητα το σημαντικότερο όχημα ανάπτυξης κατά τις διαφορετικές
περιόδους ακμής της Κορίνθου. 

Ένας
πλακόστρωτος δρόμος με την ονομασία οδός Λεχαίου οδηγούσε κατευθείαν από την
αγορά της Κορίνθου στο δυτικό της επίνειο, το Λέχαιο, δύο χιλιόμετρα μακριά. Το
λιμάνι ήταν εξ’ ολοκλήρου τεχνητό. Μηχανικοί εκβάθυναν μέρος της ακτής για να
κατασκευάσουν το λιμάνι και συσσώρευσαν τα υλικά της εκχωμάτωσης στην ακτή ώστε
να προστατέψουν τα αγκυροβολημένα πλοία από τους σφοδρούς ανέμους του κόλπου.
Κάποτε, αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου. Αρχαιολόγοι
έχουν φέρει στο φως υπολείμματα κάποιου φάρου, ενός αγάλματος που απεικονίζει
τον Ποσειδώνα να κρατάει μια φλόγα.